Alle berichten van stichting bondeko

Goed basisonderwijs, een cadeautje

Mijn moeder belt, ze vraagt: ‘Is Gladys al onderweg naar mij? We zouden nu naar de markt gaan’. ‘Ze staat onder de douche’, zeg ik. ‘Maar het is al 10:10 uur en we hadden 10:00 uur afgesproken.’ Na een paar minuten komt Gladys en ik vraag hoe laat ze met mama heeft afgesproken. ‘Tien uur. Hoezo?’, zegt ze doodleuk. Voor haar geldt 10:00 uur is 10:00 uur, maar dat is ook 10:20 uur of 10:50 uur, zolang de tien mee doet, is het tien uur.

Datzelfde doet zich voor als we ergens naar toe gaan. Als we om 14:00 uur hebben afgesproken bij vrienden langs te gaan, vraag ik ‘Ugandese 14:00 uur of Nederlandse?’.

Gladys wilde graag bij mama in de buurt wonen. We hebben daarom een huis gekocht in dezelfde straat. Ik moest er wel even aan wennen, want dagelijks je moeder over de vloer was ik niet meer gewend na 10 jaar Amsterdam en 5 jaar Uganda.

Enfin, Gladys kookt graag en dus wordt mama vaak gevraagd om te blijven eten. Lang heeft ze hierop enthousiast gereageerd, totdat ze een keer zei dat ze thuis al eten had voorbereid. De twijfel sloeg direct toe bij Gladys: ‘Vindt ze het niet lekker wat ik kook?’.

Dit is inmiddels vijf jaar geleden. Gladys was zich nog niet bewust van de minutieuze planning van de Nederlander. Binnen drie maanden na aankomst had ze werk, dus werden tijdstippen gelukkig al snel strak gevolgd. Gladys moest zich aanpassen en dat moest ik ook. Zelf ben ik ook wat meer ‘woke’ geworden. Niet alle grappig bedoelde opmerkingen blijken leuk te zijn voor iedereen. 

Ook wordt er geen hele taart meer op tafel gezet onder het mom ‘pak zoveel als je wilt’. Je krijgt gewoon één koekje of een afgemeten stukje boterkoek bij de koffie. Tenzij er Ugandezen over de vloer komen, dan staan de pannen op tafel. Wat overblijft (en dat is een zekerheidje) wordt verdeeld en meegegeven bij het weggaan. Zo komen wij ook vaak na een bezoekje thuis met een auto waarin de geur van heerlijk eten nog een week te ontdekken valt.

In de coronatijd is Gladys begonnen met een opleiding op juridisch vlak. Ze is volgende week klaar. Gelukkig maar, want twee maanden geleden heeft ze besloten toch de zorg in te gaan, alwaar ze inmiddels aan de slag is geraakt. Gladys ontplooit zich maximaal. In tegenstelling tot haar oudere broers en zussen, die niet of amper kunnen lezen en schrijven.

Gladys heeft wél degelijk basisonderwijs gekregen. Het is een belangrijk cadeautje waarmee je geluk afdwingt in het leven.  

Otto van Dulmen

Het thuisonderwijs

Het einde van het jaar is weer in zicht en dat betekent dat wij ons klaar maken voor de kerstvakantie. De afgelopen maanden hebben we met het hele team intensief gewerkt. We hebben ook lesprogramma’s in de thuissituatie gedraaid. Met verschillende projecten proberen we onze kinderen van de Bondeko-school in deze moeilijke tijd te ondersteunen. De scholen zijn in Uganda helaas na een korte gedeeltelijk opening in maart, april, mei, vanaf juni weer volledig gesloten. In de tweede lockdown in juni/juli hebben we met de leerkrachten vrijwillige bezoeken gebracht aan alle kinderen die we konden bereiken.

We hebben gesprekken gevoerd, af en toe wat korte lesjes gegeven en spelletjes gespeeld. En de leerkrachten zijn met trainingswerkboeken voor zelfstudie voor verschillende groepen aan het werk gegaan.

Vanaf half augustus zijn we ons gaan voorbereiden op een nieuw programma voor de leerlingen. Samen met Sarah en Amayire Moses ben ik aan de slag gegaan met de ontwikkeling van een nieuw programma voor de kinderen.

Elke leerkracht is vanaf september drie dagen in de week gaan werken. Elke leerkracht heeft drie cluster groepen met kinderen waar hij/zij lessen, projecten en activitieten mee doet. Twee keer per week wordt een cluster bezocht door de leerkracht. Er wordt bij een bepaald huis afgesproken, waar alle kinderen en de leerkracht naar toe komen lopen. We noemen dit ook wel de home-hub. Dit is de ene keer voor een theorieles als Jolly Phonics, rekenen, werkbladen invullen, voorlezen etc. De andere keer staat in het teken van een project. Dat kan gaan over kippen of konijnen houden danwel het telen van groenten.

Elke cluster heeft zijn eigen project. De leerlingen uit de hogere en lagere klassen moeten dan met elkaar samenwerken in de verzorging van de dieren of gewassen. Net zoals op school, willen we de kinderen graag meer vaardigheden aanleren dan alleen het instampen van kennis. Door deze projecten kunnen de leerlingen o.a. meer zicht krijgen in welke zorg nodig is om een zaak draaiende te houden en hoe samen te werken.

De leerkrachten en leerlingen halen veel plezier uit de lessen, uit de activiteiten en uit de onderlinge contacten. We proberen de leerlingen ook weer voor te bereiden op de terugkomst naar school. We merkten dat door de lange schoolsluiting veel kinderen elkaar, de school en hun leerkrachten uit het oog hadden verloren.

Door het home-hub programma komen ze nu ook weer met elkaar in contact. In november hebben de leerlingen hun vrienden brieven geschreven en voor de kerst gaan ze kerstkaarten naar elkaar sturen.

In de maand december zal de school met het home-hub programma een aantal weken stoppen. We nemen dan een welverdiende vakantie. Na al het lopen, de voorbereidingen, de vergaderingen en de trainingen zijn we hier wel aan toe.

Er is beloofd dat de scholen in januari weer mogen openen. Hier kijken we met z’n allen erg naar uit, maar we willen nog niet te vroeg juichen. Uiteraard hoop ik jullie in de volgende nieuwsbrief te kunnen vertellen dat de scholen daadwerkelijk weer open zijn!

Fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar gewenst.

Marieke Notenboom

Lintje Jan Aukema

Op 26 april 2021 ontving ons bestuurslid Jan Aukema tot zijn grote verrassing een koninklijke onderscheiding uit handen van de burgemeester van Roden. Bondeko heeft de toekenning van deze onderscheiding hartelijk ondersteund.

Al sinds 1992 is Jan betrokken bij stichting Bondeko. Door zijn kennis en inzet is hij een absolute aanwinst voor het werk van de stichting. Hij heeft veel mensen enthousiast gemaakt voor het werk van de school. Door de regelmatige bezoeken van Jan aan de Bondeko school en Theo Groot is zijn betrokkenheid groot. Dit blijkt ook uit de persoonlijke ondersteuning van mensen door middel van opleidingen. Onderwijs geeft meer zicht op een betere toekomst voor hen. Hij liet zich zelfs strikken om daar sponsor te worden van een voetbalteam, terwijl hij (volgens ons) niets met voetbal heeft.

Zijn betrokkenheid bij armoede, gelijkheid en gerechtigheid wereldwijd gaat al veel langer terug. In de periode dat hij docent was aan de Christelijke Hogere Landbouwschool in Dronten (nu Aeres) was Jan zeer actief in het creëren van bewustwording rond deze thema’s – onder studenten en breder, zoals bij Afos. Hij organiseerde talloze concrete activiteiten om armoede en ongelijkheid tegen te gaan. Inmiddels is daar het thema duurzaamheid bijgekomen. Nog steeds is hij zeer betrokken bij genoemde thematieken.

De onderscheiding betrof daarnaast Jan’s bijdrage aan de Historische Vereniging in Roden. Zo schreef hij naast enkele boeken meer dan zeventig artikelen voor het tijdschrift Roon. In het bijzonder deed hij onderzoek naar de geschiedenis van Roden ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, en stimuleert hij de bezinning daarop.

Sinds kort heeft hij zijn bestuurslidmaatschap ingeruild voor het adviseurschap. Als bestuur hopen wij nog veel inbreng van Jan te ontvangen.

Het bestuur van de Stichting feliciteert Jan van harte met deze bijzondere gebeurtenis!

Stoepwerk in Coronatijd

Dankzij de speciale actie die een prachtig bedrag opleverde, kon ik het afgelopen jaar heel wat mensen helpen. In eerste instantie heb ik een deel van het geld gebruikt om de meest behoeftige gezinnen van school te ondersteunen. Aan het begin van de lockdown met een voedselpakket en later in het jaar nog met wat financiële ondersteuning. Ook veel jongeren die als ‘ZZP’er’ hun boterham bij elkaar moesten verdienen, hadden het bijzonder moeilijk. Zeker in de beginperiode toen niemand het huis uit mocht. Maar ook daarna was het niet altijd gemakkelijk om weer een klus te vinden die ook nog eens betaald werd.

In Zuid- Afrika ligt de business stil van Kenneth, de broer van Moses, terwijl de huur wel betaald moet worden. John van Regina is onderwijzer en wordt al sinds februari vorig jaar niet meer betaald. Hij probeert te overleven door wat bijles te geven.

Medische zorg was een andere belangrijke uitgavepost. Robert zijn moeder moest een spoedoperatie ondergaan; Kagumba zijn kindje werd veel te vroeg geboren en moest 6 weken in de couveuse verblijven; een onderwijzer van school zijn broer werd aangereden en ligt in coma in het ziekenhuis. Je merkt dan goed dat veel mensen weliswaar niet in armoede leven, maar veel buffer hebben ze niet. Bij veel oud Bondeko scholieren sloeg de verveling toe en ze wilden natuurlijk allemaal wat verdienen. Dat laatste was weer positief want een aantal van hen heeft dit afgelopen jaar geleerd van alles aan te pakken. Uiteraard stond iedereen eerst bij mij op de stoep, want vanwege de lockdown mocht er veel niet in die beginfase. Vorig jaar zijn ze flink aan de gang geweest op de boerderij: de omheiningen zijn verbeterd en gerepareerd, hele velden voedermais zijn aangelegd. Helaas heeft meer dan de helft van die velden niets opgeleverd omdat het verschrikkelijk nat bleef en veel mais verzoop. Verder is er meegeholpen in de biologische strijd tegen het onkruid. De boerderij loopt financieel ook niet heel goed omdat veel van onze klanten het land uit zijn gegaan. Het salaris kon ik ze privé wat optoppen. Inmiddels is voor de meesten het ergste wel achter de rug. Scholieren gaan beetje bij beetje weer terug naar school, anderen vinden weer klussen als metselaar of elektricien. Gezinnen hebben vaak wel weer manieren gevonden om iets bij elkaar te sprokkelen. Het blijft een wonder hoe mensen overleven want het leven is niet goedkoop, zeker als je geen eigen huisje bewoont met een eigen stukje grond. Ook zijn veel mensen teruggegaan naar hun dorp van oorsprong omdat het daar toch wat gemakkelijker is te overleven. Meer dan dat is het dan vaak niet. Dat verklaart dus ook waarom sommige kinderen niet terugkomen naar school.

Jullie steun heeft op veel verschillende manieren mensen geholpen door deze moeilijke periode heen te komen. Nogmaals bedankt!

Een verrassing!

Begin maart 2021 kregen we van de stichting Kinderen van de Evenaar een gift van maar liefst €2250

Daarvoor wil ik hen hartelijk bedanken en wil ik hier ook even iets over deze stichting vertellen:

Stichting Kinderen van de Evenaar heeft als doel zoveel mogelijk geld te verdienen voor kansarme kinderen wereldwijd.

Deze keer was hun gift voor de kinderen van Bondeko.

Het bericht hierbij was dat voor dit bedrag 10 kinderen een jaar lang naar de Bondekoschool kunnen.

Stichting Kinderen van de Evenaar heeft een webshop. Hierin verkopen zij, Corrie Stam en Linda Ubels (de oprichtsters van deze stichting) hele bijzondere fairtrade artikelen veelal gemaakt van alpacawol of wolvilt, maar ook wenskaarten en sieraden.

100% van de opbrengst gaat naar kleinschalige kind-gerelateerde goede doelen!

Je kunt hen vinden op www.kinderenvandeevenaar.nl

Bedankt Corrie en Linda!

Warme groet, Lotty

Vergaderen ten tijde van Corona

Maandag hadden weer een online bestuursvergadering.
Dat blijft toch lastig. We kwamen altijd bij elkaar op de boerderij van Sjaak. Dan aten we eerst samen. En tijdens dat eten wisselden we dan persoonlijke
dingetjes uit. Informeerden hoe het met iedereen is…. en daarna gingen we dan vergaderen.
Online is het zakelijker: iedereen logt in op de afgesproken tijd en ook al is de sfeer gezellig, er is amper gelegenheid even iets persoonlijks uit te wisselen. Jammer dat het nu even zo moet. We doen het ermee.
Een hele leuke bijkomstigheid is wel dat Theo gewoon mee kan doen, vanuit zijn werkkamer in Kayunga. Zo krijgen we extra informatie uit de eerste hand.
In Uganda is de Corona situatie heel wat schrijnender dan bij ons. In de laatste Amahoro heeft u hier meer over kunnen lezen. Daar komen ook nog de verkiezingen en gevolgen daarvan bij, we houden ons adem.
Hartelijke groet, Lotty Sierink, secr.

Op Safari in de Polder

Update mei 2020: Helaas hebben we de wandeltocht tot nader order uit moeten stellen in verband met het coronavirus.

We hebben besloten volgend jaar weer een wandeltocht te organiseren.
Via deze website en de Amahoro houden we u op de hoogte.

Na het succes van de wandeltocht “ Op safari in de polder” op 1 juni 2019, was al snel het idee geboren om dat in 2020 te herhalen.

De deelnemers vonden het wandelen door het natuurgebied van natuurpark Lelystad verrassend en men vond het een leuke activiteit om zo Stichting Bondeko te ondersteunen.

Op 6 juni 2020 vindt de gesponsorde wandeling weer plaats.

We zien u graag weer in 2021!

paarden

Bewogen jaar

Het was ook dit jaar weer een bewogen jaar, vooral vanwege het totaal onverwachte vertrek van drie goeie leerkrachten aan het begin van het schooljaar. Eén presteerde het zelfs om een nieuw contract te tekenen om vervolgens twee dagen later met de noorderzon te verdwijnen. Dit omdat er ergens anders iets meer te verdienen was. Jammer en ook erg frustrerend moet ik zeggen. Maar goed, je kunt je er over opwinden, het helpt niets en je hebt er zelf het meeste last van, dus dat doe ik maar niet meer (probeer ik tenminste). Terwijl ik op vakantie was in Japan kreeg ik, daar boven op, de ontslagbrief van de hoofdonderwijzer per mail doorgestuurd. Drie dagen nadat ik terug was vertrok ook hij. Maar zoals ons aller Cruyff zei “elk nadeel heb zijn voordeel”. Dat is overigens geen uitspraak van hem maar van Willem van Hanegem.

De rest van het onderwijsteam heeft, na de eerste ontmoediging, met enthousiasme de uitdaging opgepakt om er vervolgens vol voor te gaan. We vonden een prima leerkracht voor de eerste klas, een jonge knul die het beter doet dan de juf die vertrok. Ook voor rekenen vonden we een goede vervanger. Jammer genoeg ging de ervaring met de Cambridge rekenmethode, waar Ellen en Annemieke zich zo voor hadden ingezet, voor een deel verloren. Maar de nieuwe leerkracht leert snel en graag en er is goede hoop dat we het rekenonderwijs in de loop van het volgend jaar weer helemaal op de rails hebben. Dan merk je toch dat er in de loop van die inmiddels 12 jaar wel een eigen schoolcultuur is ontstaan. De basisvoorwaarden zijn door die cultuur geborgd. De nieuwe leerkrachten moeten altijd even wennen, maar voegen zich dan meestal snel in onze manier van werken. De kinderen vinden het nog steeds geweldig en we doen het in vergelijking met andere scholen bijzonder goed. Dat is niet heel moeilijk als je ziet hoe het lager onderwijs er hier uitziet. Zie daarvoor mijn artikeltje over het onderwijs in Uganda in de laatste 20 jaar.

Komst Marieke

Volgend jaar wordt een boeiend jaar. We zijn heel blij met de komst van Marieke (het lijkt wel een geboorte aankondiging) die samen met een Ugandese collega de opleiding ’s unit gaat opzetten en leiden. Marieke, afgestudeerd aan de PABO van Helmond heeft een aantal jaren onderwijservaring in Nederland in het speciaal onderwijs en is hier vorig jaar al eens drie maanden als vrijwilligster geweest. Ze is nu terug voor een periode van drie volle jaren. Geweldig! Al langer keken we naar mogelijkheden om onze ervaringen en onze ‘Bondeko manier van onderwijs’, verder uit te dragen en te delen met al die enthousiaste onderwijzers. En die zijn er ondanks alles ook. Onze aanpak is mooi beschreven in het boekje van Annemieke en ook te zien in een filmpje op de Bondeko website. Uiteindelijk moet het een opleidingscentrum worden dat verbonden is aan onze school. Financieel wordt dit mogelijk gemaakt door stichting MWH die zowel de inzet van Marieke en haar collega bekostigd als ook de investerings- en werkingskosten. Daarnaast blijft MWH de school zelf ondersteunen naast Bondeko en tevens financiert MWH nog steeds het beurzenprogramma waarbij elk jaar vier schoolverlaters de kans krijgen door te leren.

Ambities voor BCE

Een van de eerste taken van het nieuwe team van het opleidingscentrum is ervoor te zorgen dat het onderwijsniveau op onze eigen school op een hoog niveau blijft. Daarnaast worden korte bijscholingsdagen georganiseerd voor onderwijzers van andere scholen. Wie weet leidt dit alles later nog wel tot een on-line opleiding. Over dat opleidingscentrum gaan jullie in het volgend nummer meer lezen. We geven het centrum de naam Bondeko Centre of Excellence (BCE). De banner ligt er al een tijdje maar kan er nu echt uit. Ondertussen zijn we druk met het aanwerven van een collega van Marieke. Er zijn inmiddels 15 aanmeldingen. De selectie en gesprekken vinden plaats begin december en we hopen de nieuwe mens begin januari te kunnen verwelkomen.

In de grote vakantie moet er nu wel een ruimte bijgebouwd worden. Dit gaan Charles en Mathias doen, twee oud-leerlingen van de school die inmiddels voldoende training en ervaring hebben om samen met behulp van anderen een eenvoudig nieuw lokaal neer te zetten.

Ik neem meteen deze gelegenheid te baat om iedereen een heel gelukkig Kerstfeest en alle goeds voor het nieuwe jaar toe te wensen en om jullie allemaal ook nu weer van harte te bedanken voor alle steun met de hoop natuurlijk dat we ook in 2020 weer op jullie mogen rekenen.

Theo

Op safari in de polder

Op 1 juni 2019 organiseerde Stichting Bondeko een Sponsorwandeling in Natuurpark Lelystad

Een sponsortocht voor Bondeko is een wens van mij die na jaren dan toch in vervulling is gegaan. Doel is natuurlijk om geld in te zamelen maar dan door middel van een sportieve actie.
Hierbij lag een wandeling voor de hand maar hoe doe je dat dan in een polder met veel rechte en lange wegen?
Samen met Lotty zijn we op zoek gegaan naar een locatie. Hoe fijn zou het zijn als deze eerste sponsortocht voor Bondeko vanuit de thuisbasis van Theo kon plaatsvinden? Na overleg met Sjaak en Lotty kwam al snel het Natuurpark Lelystad in beeld. Verzamelen op
de zorgboerderij en na het verkrijgen van informatie over Bondeko bij een kopje koffie waarna de deelnemers op pad kunnen. Op een aantal manieren kon men naar het park komen; op eigengelegenheid, lopend voor de ‘die hards’, met de fiets of gebruik makend van de busjes die Sjaak belangeloos als taxi aanbood.
Het verslag van Peter, Pascal en hun kinderen van de 1 ste Juni 2019 geeft hier een mooi beeld van.
Hun enthousiasme was groot maar ook de andere deelnemers waren zeer tevreden en gingen met een goed gevoel naar huis. Hoe leuk was het om op safari te kunnen gaan in eigen land !!
Ook wij als organisatie waren zeer tevreden over deze dag. Het was mooi weer, enthousiaste deelnemers en natuurlijk een fraaie opbrengst. Met 17 deelnemers is er een bedrag van 420 euro opgehaald. Voor deze eerste keer geweldig. Hartelijk dank!
Mede door de aanwezigheid van de bestuursleden was het op deze manier mogelijk omdat zij allen als vrijwilligers waren ingezet. Volgend jaar hopen wij deze sponsortocht nogmaals te mogen te organiseren en hopen van harte dat u hieraan mee wilt doen, als vrijwilliger en deelnemer.

 

Namens de stichting Bondeko: Lotty en José